Strona główna Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej | Wydawnictwo i Sklep | Rekolekcje w Loretto | Parafia pw. Matki Bożej Różańcowej




Koncepcja pracy przedszkola oparta jest na celach i zadaniach zawartych w aktach prawnych:

  • Ustawie o Systemie Oświaty oraz Aktach Wykonawczych do Ustawy, w szczególności w Podstawie Programowej Wychowania Przedszkolnego
  • Statucie Niepublicznego Przedszkola Zgromadzenia Sióstr Loretanek
  • Rozporządzeniu MEN z dnia 7 października 2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. Nr 168, poz. 1324),
  • Konwencji Praw Dziecka.

MISJA PRZEDSZKOLA

W misji przedszkola leży: wspieranie rodziny w katolickim wychowaniu dzieci, kształtowanie chrześcijańskiej postawy, wzmacnianie poczucia tożsamości z parafią, troska o rozwój duchowy, moralny dzieci oraz wspieranie ich rozwoju intelektualnego, społecznego i fizyczno-zdrowotnego, rozwijanie aktywności twórczej. Wychowanie religijne przedszkole realizuje poprzez: codzienną wspólną modlitwę dzieci w kaplicy, modlitwę przed i po posiłkach, cotygodniową katechezę, przybliżanie treści roku liturgicznego.

Dużo uwagi poświęca się współpracy z rodzicami w celu wytworzenia wspólnoty przedszkolnej, która koncentruje się na dziecku i jego potrzebach, dba o jego harmonijny rozwój w powiązaniu z programem dydaktyczno-wychowawczym. Rodzice stanowią ważną społeczność, gdyż aby dzieci wychowywać w myśl założeń chrześcijańskich, proces kształcenia musi odbywać się w sposób jednoznaczny.

Wychowanie w naszym przedszkolu ma charakter:

integralny - obejmuje wszystkie sfery osobowości dziecka: fizyczną, zmysłową, intelektualną, emocjonalną, estetyczną, kulturową, społeczną, wolitywną, moralną, duchową;
personalistyczny - stawiający w centrum osobę wychowanka jako tę, „którą Bóg chciał dla niej samej” i umiłował odwiecznie - zgodnie z tą zasadą wychowawcy starają się naśladować służebną postawę Zbawiciela, jak również pomagać wychowankom w osobistym spotkaniu z Nim;
otwarty - tzn. świadomy różnic w rozwoju każdego dziecka; uwzględnia indywidualne możliwości psychiczne oraz zachodzące w nim zmiany, weryfikuje stosowane metody pracy wciąż poszukując nowych, szanuje prawa rodziców jako pierwszych nauczycieli i wychowawców, wychodząc naprzeciw ich potrzebom i oczekiwaniom;
pozytywny – kierujący się miłością do dziecka, nie dąży do szybkich, spektakularnych sukcesów, ale koncentruje się na kształtowaniu „głębi” – prawego człowieka.

WARTOŚCI CHRZEŚCIJAŃSKIE
BĘDĄCE FUNDAMENTEM PRACY PRZEDSZKOLA

BÓG:

  • Wychowanie do życia w wierze.
  • Poznanie i rozwijanie wartości chrześcijańskich takich jak: miłość Boga i bliźniego, umiejętność przebaczania, prawda, zaufanie Bogu.
  • Tworzenie sytuacji sprzyjających nawiązaniu osobistego kontaktu z Bogiem.
  • Kształcenie umiejętności dziękowania Bogu za to, co posiadamy oraz za piękno stworzonego świata.
  • Wychowanie do poszanowania symboli, tradycji i praktyk religijnych oraz miejsc poświęconych.

CZŁOWIEK:

  • Wszechstronny rozwój wszystkich sfer osobowości człowieka.
  • Wychowanie do prawdy i kształtowanie szlachetnego charakteru oraz prawego sumienia.
  • Wychowanie do tolerancji, akceptacji i poszanowania odmienności każdego człowieka.
  • Wychowanie do odpowiedzialności za siebie i za innych.

RODZINA:

  • Wychowanie do miłości i wdzięczności.
  • Wychowanie do odpowiedzialnego podejmowania ról.
  • Budzenie szacunku do norm moralnych przyjętych w społeczeństwie.
  • Wychowanie do radości i bezinteresownej służby.

OJCZYZNA:

  • Wychowanie do umiłowania ojczyzny i do postawy patriotycznej
  • Wychowanie do wolności i odpowiedzialności za siebie i innych.
  • Wychowanie do poszanowania języka polskiego i kultury ojczystej.
  • Wychowanie do zgodnego współistnienia w społeczeństwie


CELE STRATEGICZNE PRZEDSZKOLA

  • Wspieranie rozwoju wrodzonych predyspozycji dziecka poprzez wyrażanie wiary w jego możliwości, oczekiwanie znacznych osiągnięć i pomoc w odkrywaniu bogactwa zaszczepionego w nim przez Stwórcę.
  • Organizowanie procesu kształcenia w sposób zapewniający każdemu dziecku wszechstronny i harmonijny rozwój oraz odpowiednie przygotowanie do podjęcia nauki w szkole.
  • Rozwijanie u wychowanków cech charakteru takich jak: samodzielność, wiara we własne możliwości, zaradność, otwartość, empatia, odporność emocjonalna, umiejętność współdziałania itp.
  • Stawianie zadań proporcjonalnych do możliwości, warunków fizycznych
  • i psychicznych dziecka oraz wymaganie odpowiedzialności za ich realizację.
  • Budzenie pragnienia stawania się dobrym, odpowiedzialnym, odważnym, wytrwałym, czyli budzenie zachwytu ideałami i zachęcanie do dążenia ku wartościom nieprzemijającym.
  • Pozwalanie na ponoszenie konsekwencji dokonywanych przez dzieci wyborów oraz uświadamianie, iż każdy ma prawo do popełniania błędów, które powinien wykorzystywać do stawania się lepszym człowiekiem.
  • Zapobieganie kształtowaniu się złych nawyków i przyzwyczajeń, a wyrabianiu dobrych.
  • Ochrona przed wszelkiego rodzaju złem (np. przemocą w filmach dla dzieci itp.).
  • Wspomaganie rodziny w wychowaniu dziecka, współdziałanie z rodzicami w celu ujednolicenia oddziaływań wychowawczych.

ZASADY WYCHOWANIA OBOWIĄZUJĄCE W PRZEDSZKOLU

Do zasad stosowanych w przedszkolu należą:

  • Zasada świadomego i celowego organizowania przez wychowawców sytuacji wychowawczych oraz wykorzystanie do celów wychowawczych codziennych wydarzeń i sytuacji życiowych.
  • Zasada organizowania różnych form czynnego zaangażowania rodzin w uroczystości religijne, patriotyczne i okolicznościowe, także z udziałem specjalistów.
  • Zasada pierwszeństwa prawa rodziców do wychowywania dzieci (mowa o prawie naturalnym) z uwzględnieniem praw rodzicielskich, także w związku z planowaniem działań wychowawczych w przedszkolu.
  • Zasada pomocniczości polegająca na służbie rodzinie i niesieniu jej pomocy w wychowywaniu dziecka.
  • Zasada indywidualnego podejścia do potrzeb, możliwości i problemów rodziny.
  • Zasada współpracy podmiotowej- wypracowanie wspólnego stanowiska nauczycieli i rodziców wobec dziecka i współdziałanie w procesie jego integralnego wychowania.
  • Zasada rzetelnego i dyskretnego informowania rodziców o postępach dziecka, jego problemach i potrzebach dostrzeganych w trakcie realizacji zadań wychowawczo-dydaktycznych i opiekuńczych.
  • Zasada zaangażowania rodziców w życie przedszkola i jego funkcjonowanie- spotkania, zebrania, warsztaty, rekolekcje.

FORMY PRACY Z DZIECKIEM

Rozróżniamy następujące formy pracy z dzieckiem:

Z uwagi na dziedzinę życia społecznego, w którym uczestniczy wychowanek

  • zabawa
  • sztuka
  • edukacja
  • praca


Z uwagi na relacje, w jakie wchodzi wychowanek z innymi osobami

  • praca z całą grupą
  • praca w zespole
  • praca indywidualna

Uznajemy, że zabawa jest:

  • Główną formą działalności człowieka, typową dla wieku dziecięcego. Jako istotny, główny i niezastąpiony rodzaj aktywności dziecka, a zarazem środek jego ekspresji, jest naturalną drogą zaspokajania jego zainteresowań oraz potrzeb: ruchowych, poznawczych, emocjonalnych i społecznych. Będąc jednocześnie środkiem edukacyjnych oddziaływań, przyczynia się do wielostronnego i harmonijnego rozwoju osobowości dziecka. Zabawowa działalność to wrodzona, specjalna metoda uczenia się małego dziecka, poprzez którą uczy się i zdobywa doświadczenie.
  • Zabawy konstrukcyjne zaspokajają potrzebę twórczej aktywności dzieci, wzbogacają ich wiedzę o materiałach i konstrukcjach, uczą zmieniać rzeczywistość.
  • Zabawy twórcze zwane naśladowczo-czynnościowymi, czy tematycznymi. Za ich pośrednictwem dzieci wyrażają w sposób twórczy siebie i otaczającą ich rzeczywistość.
  • Zabawy dydaktyczne są przygotowane przez nauczyciela. Służą przede wszystkim uczeniu się dzieci, a głównie rozwojowi ich spostrzegawczości, uwagi, pamięci, myślenia, wzbogaceniu wiedzy i kształtowaniu mowy
  • Zabawy ruchowe wywierają szczególnie silny wpływ na rozwój fizyczny dziecka, zarazem na rozwój takich cech charakteru jak: śmiałość, wytrwałość, odwaga, wola podejmowania wysiłku w osiągnięciu celu, wiara we własne możliwości i siły
  • Zabawy swobodne, zabawy tematyczne

NORMY ZACHOWAŃ OBOWIĄZUJĄCE W PRZEDSZKOLU

Normy zachowania się podczas posiłków:

  • Siedzimy w pozycji lekko pochylonej ku stołowi i łyżkę lub widelec spokojnie wkładamy do ust.
  • Staramy się jeść w ciszy, tj. nie mlaskamy, nie rozmawiamy, gdyż rozmowa w czasie jedzenia może być przyczyną zadławienia.
  • Jemy z niezbyt otwartymi ustami, powoli (szybkie zjadanie – połykanie jedzenia jest niezdrowe i nieeleganckie), każdy kęs dobrze gryziemy i żujemy.
  • Sztućcami i innym sprzętem posługujemy się bezpiecznie i kulturalnie, według ustalonych wzorów.
  • Wycieramy usta serwetką i odkładamy ją na brzeg talerza.
  • Odchodząc od stołu, cicho wstajemy i lekko odsuwamy krzesło, wychodzimy, stawiamy je z powrotem w to samo miejsce i mówimy "dziękuję".
  • Posiłek zaczynamy i kończymy modlitwą.

Normy zachowania się w łazience:

a) Mycie rąk:

  • Podwijamy rękawy, aby się nie zmoczyły.
  • Moczymy ręce, aby trochę rozpuściło się mydło, które usuwa brud.
  • Pocieramy namydlone ręce, by wytworzyć pianę, tak aby każdy palec był umyty.
  • Płuczemy ręce wodą, aby całkowicie zmyć mydło.
  • Otrząsamy ręce z wody nad zlewem, aby nie zamoczyć podłogi.
  • Zakręcamy wodę
  • Wycieramy bardzo dokładnie dłonie, każdy palec oddzielnie.
  • Na właściwym wieszaku zawieszamy ręcznik lub ręcznik jednorazowy wyrzucamy do pojemnika.
  • Odwijamy rękawy.
  • Gasimy światło.

Ręce myjemy:

  • Zawsze przed posiłkami i po ich spożyciu.
  • Zawsze po wyjściu z toalety.
  • Zawsze po powrocie z podwórka.
  • Zawsze po zajęciach plastycznych


c) Mycie zębów:

  • Do kubka wlewamy nie za dużo wody.
  • Dwu-trzykrotnie płuczemy usta.
  • Moczymy w wodzie szczoteczkę
  • Wyciskamy pastę na szczoteczkę.
  • Dla dzieci polecana jest metoda okrężna polegająca na ustawieniu szczoteczki włosiem prostopadle do powierzchni bocznych zębów i wykonanie ruchów w postaci niewielkich kółeczek. Powierzchnie żujące myjemy ruchami szorującymi.
  • Płuczemy jamę ustną kilkakrotnie wodą.
  • Płuczemy dokładnie szczoteczką i kubek.
  • Wkładamy szczoteczkę do kubka, go góry włosiem.
  • Kubek ze szczotką ustawiamy w wyznaczonym miejscu.

Normy zachowania się w szatni:

  • Starannie układamy swoją odzież, buty, ustawiamy równo w półce.
  • Pamiętamy o kolejności zakładania odzieży przed wyjściem na podwórko (spodnie – jeśli są zmienne, buty sweter, szalik, kurtka, czapka, rękawiczki).
  • Po powrocie z podwórka, przed wejściem do budynku, otrzepujemy buty z piasku, błota, śniegu, a następnie wycieramy buty o wycieraczkę.
  • Przy rozbieraniu się pamiętamy o kolejności zdejmowania odzieży (odwrotnie niż przy ubieraniu).
  • Starannie składamy odzież i odkładamy na swoją półkę.

Normy zachowania się w sali zabaw:

  • Witamy się z siostrą po wejściu do sali przez pozdrowienie chrześcijańskie: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus” lub „Szczęść Boże”.
  • Pomagamy sobie wzajemnie.
  • Stosujemy zasadę „dziewczynka ma pierwszeństwo”
  • Mówimy do siebie miłe słowa tak by nie robić nikomu krzywdy
  • Mówimy umiarkowanym głosem.
  • Używamy form grzecznościowych.
  • Bezpiecznie poruszamy się po sali
  • Zgłaszamy nauczycielowi wyjście do toalety.
  • W czasie zabawy bawimy się zgodnie, dzielimy się zabawkami.
  • Nie przynosimy do przedszkola zabawek militarnych, zabawek budzących agresję oraz lalek w stylu „barbie”.
  • Podczas rozmowy nawiązujemy ze sobą kontakt wzrokowy.
  • Słuchamy się nawzajem i nie przerywamy osobie mówiącej.
  • Zawiadamiamy siostrę o zniszczonych zabawkach.
  • Kończymy zabawę po usłyszeniu dzwonka lub innego umówionego sygnału.
  • Sprzątamy po sobie zabawki, po skończonej zabawie odkładamy je na miejsce.

Normy zachowania się na palu zabaw:

  • Bezpiecznie korzystamy z urządzeń ogrodowych: huśtawek, karuzeli, zjeżdżalni.
  • Bez potrącania się wchodzimy na zjeżdżalnię.
  • Zachowujemy bezpieczną odległość od huśtawki będącej w ruchu.
  • W ogrodzie poruszamy się bez potrącania innych.
  • W piaskownicy nie sypiemy innych dzieci piaskiem oraz nie wynosimy piasku poza obręb piaskownicy.
  • Szanujemy zabawki ogrodowe.
  • Nie wysypujemy żwiru na chodnik i trawnik.
  • Szanujemy zieleń na placu zabaw.
  • Rodzice i opiekunowie zgłaszają odbiór dziecka.
  • Dbamy o bezpieczeństwo, pamiętając, aby zawsze była zamknięta furtka.

KODEKS PRZEDSZKOLAKA

  • Wspólnie i zgodnie bawię się z dziećmi.
  • Potrafię czekać na swoją kolej podczas zabawy.
  • Szanuję cudzą własność.
  • Wiem, że praca innych jest trudem, który należy szanować, i tego samego oczekuję od innych.
  • Do zabawy biorę tylko te zabawki, którymi teraz będę się bawić, a po skończonej zabawie odłożę je na miejsce.
  • Przestrzegam zasad bezpieczeństwa.
  • Pomagam innym: młodszym i mniej sprawnym dzieciom.
  • Próbuję samodzielnie rozwiązać sytuację problemową, zgodnie z ogólnie przyjętymi normami.
  • Stosuję formy grzecznościowe; proszę, dziękuję, przepraszam.

DZIECKO W PRZEDSZKOLU MA WSZELKIE PRAWA WYNIKAJĄCE Z KONWENCJI O PRAWCH DZIECKA, A W SZCZEGÓLNOŚCI PRAWO DO:

  • Właściwie zorganizowanego procesu wychowawczo-dydaktyczno -opiekuńczego dostarczającego różnorodnych bodźców, zgodnie z:
    • zasadami pracy z małym dzieckiem,
    • potrzebami i możliwościami rozwojowymi.
  • Zabawy i działania w bezpiecznych warunkach.
  • Wszechstronnego rozwoju z uwzględnieniem zainteresowań i zdolności.
  • Możliwości i potrzeby twórczej aktywności.
  • Codziennego pobytu na powietrzu, o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne.
  • Pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w sytuacji zaistnienia takiej potrzeby.
  • Ochrony przed wszelkimi formami przemocy fizycznej i psychicznej.
  • Jestem dzieckiem Bożym i dla tego mam prawo do szacunku, życzliwego, podmiotowego traktowania i rozwoju życia duchowego.
  • Stałej uwagi i opieki nauczyciela, opieki ze strony innych pracowników przedszkola.
  • Zabawy, współdziałania z innymi.
  • Wypoczynku, jeśli jest zmęczone.
  • Poszanowania jego tożsamości, godności, akceptacji jego osoby.
  • Racjonalnego żywienia.
  • Nagradzania wysiłku i osiągnięć.
  • Znajomości swoich praw i obowiązków.

DZIECKO UCZĘSZCZAJĄCE DO PRZEDSZKOLA MA OBOWIĄZEK:

  • stosowania się do przyjętych umów obowiązujących w grupie i w przedszkolu, ustalonych wspólnie z nauczycielem,
  • bezwzględnego poszanowania nietykalności i godności osobistej innych dzieci.

SYSTEM MOTYWOWANIA DZIECI

  • Ukazywanie dziecku jego mocnych stron, stosowanie pochwał.
  • Praca indywidualna z dzieckiem w celu wyrównania braków.
  • Pokazywanie, że dziecko potrafi więcej niż myśli.
  • Dostrzeganie i podkreślanie u dziecka nawet najmniejszych osiągnięć.
  • Powierzanie dodatkowych zadań adekwatnych do możliwości.

SYSTEM NAGRADZANIA DZIECI

  • Pochwała w obecności innych dzieci (stosowanie pochwały opisowej).
  • Pochwała w obecności rodzica.
  • Pozwolenie na dodatkowe skorzystanie z atrakcyjnej zabawki.
  • Uczestniczenie w przygotowaniu do zajęć.
  • Nagradzanie drobnym upominkiem.


SYSTEM KONSEKWENCJI

  • Rozmowa z dzieckiem ukierunkowana na rozwiązanie problemu.
  • Omówienie z rodzicami niepokojących zachowań dziecka.
  • Odsunięcie od zabawy.

SYSTEM DIAGNOZOWANIA OSIĄGNIĘĆ DZIECI

  • Przeprowadzenie diagnozy wstępnej,
  • Szczegółowe rozpoznanie sytuacji dziecka, bieżące monitorowanie, dokumentowanie wyników, wspomaganie rozwoju,
  • Informowanie rodziców o stanie rozwoju dziecka po diagnozie wstępnej i końcowej,
  • Bieżące wspieranie rozwoju dzieci, praca według indywidualnego programu, dokumentowanie wyników obserwacji,
  • Przeprowadzenie diagnozy końcowej, wnioski do dalszej pracy.
  • Badanie osiągnięć dzieci w przedszkolu odbywa się na podstawie:
    • Prezentacji dokonań dzieci (występy, wystawy),
    • Teczek prac, kart pracy i innych dokumentów,
    • Arkuszy obserwacji rozwoju dziecka,
    • Materiałów reportażowych (zdjęcia, filmy itp.),
    • Rozmów.

SPOSOBY INFORMOWANIA RODZICÓW O POSTĘPACH EDUKACYJNYCH DZIECI

  • Rodzice o postępach edukacyjnych swoich dzieci dowiadują się na zebraniach ogólnych, w trakcie indywidualnych rozmów podejmowanych z inicjatywy nauczyciela lub rodzica.
  • Na życzenie rodzica nauczyciel może napisać opinię o aktualnym stanie rozwoju dziecka.
  • Informację o stanie rozwoju dziecka rodzice otrzymują dwa razy w roku – po przeprowadzeniu diagnozy wstępnej i końcowej.

FORMY WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI

  • Zebrania z rodzicami.
  • Udział we wspólnych Mszach św., rekolekcjach.
  • Zajęcia adaptacyjne dla nowo przyjętych dzieci.
  • Konsultacje indywidualne.
  • Prowadzenie kącika dla rodziców (informacje, eksponowanie prac).
  • Organizacja zajęć otwartych dla rodziców.
  • Organizacja szkoleń, warsztatów integracyjnych dla rodziców.
  • Organizacja uroczystości, koncertów, inscenizacji.
  • Włączenie rodziców do organizacji imprez kalendarzowych, przedszkolnych.
  • Angażowanie rodziców w pracę na rzecz przedszkola, włączanie do prowadzenia zajęć dydaktycznych.

WSPÓŁPRACA Z INNYMI PRZEDSZKOLAMI

  • Zapraszanie nauczycieli na szkolenia, warsztaty i wymianie doświadczeń.


WSPÓŁPRACA Z INNYMI INSTYTUCJAMI

  • Urzędem Miasta
  • Komendą Powiatową Policji
  • Strażą Pożarną
  • Biblioteką Miejską
  • Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną
  • Przychodnią Zdrowia

WSKAZANIA

Każdy pracownik pedagogiczny otrzymuje egzemplarz Koncepcji.

  • Zmiany będą nanoszone w obecności i przy udziale zespołu pedagogicznego.
  • Koncepcja Pracy jest raz w roku modyfikowana i analizowana.


Koncepcja Pracy została opracowana przez całe grono pedagogiczne w dniach 20- 22.08. 2011 r.

Koncepcja Pracy zatwierdzona została na posiedzeniu Rady Pedagogicznej
w dniu 23.08. 2011 r.